بسیاری از متن‌هایی که با هوش مصنوعی نوشته می‌شوند، بیش از حد مرتب، رسمی و بی‌روح هستند. جمله‌ها از نظر دستوری درست‌اند، ساختار متن منظم است و تقریباً همه‌چیز سر جای خودش قرار دارد؛ اما وقتی آن را می‌خوانیم، حس می‌کنیم چیزی کم است. انگار کسی اطلاعات را کنار هم چیده، بدون اینکه واقعاً چیزی برای گفتن داشته باشد.
مشکل همیشه درستی یا نادرستی متن نیست. گاهی مسئله این است که نوشته هیچ صدای مشخصی ندارد؛ نه نشانی از تجربه شخصی در آن دیده می‌شود، نه ریتم طبیعی گفتار و نه آن ظرافت‌هایی که باعث می‌شوند خواننده با نویسنده ارتباط برقرار کند.
خوشبختانه، با استفاده از چند پرامپت مناسب ChatGPT می‌توان این مشکل را تا حد زیادی برطرف کرد. این پرامپت‌ها به شما کمک می‌کنند متن‌های تولیدشده با هوش مصنوعی را بازنویسی کنید، عبارت‌های کلیشه‌ای را کنار بگذارید و نوشته‌ای بسازید که طبیعی‌تر، روان‌تر و نزدیک‌تر به زبان انسان باشد.
در این مقاله، پنج پرامپت کاربردی برای انسانی‌تر کردن متن‌های هوش مصنوعی را معرفی می‌کنیم. در پایان نیز یک پرامپت ترکیبی در اختیارتان قرار می‌دهیم که می‌توانید از آن برای بازنویسی اولیه متن‌های خود استفاده کنید.
۱. پرامپت ویراستار انسانی؛ برای طبیعی کردن متن‌های هوش مصنوعی
گاهی متن تولیدشده با هوش مصنوعی آن‌قدر رسمی و صیقلی است که به‌جای یک نوشته طبیعی، شبیه متنی به نظر می‌رسد که یک ماشین آن را ساخته است. در چنین شرایطی، بهتر است از ChatGPT بخواهید نقش یک ویراستار باتجربه را بر عهده بگیرد.
این پرامپت برای بازنویسی مقاله‌ها، مطالب وبلاگ، توضیحات محصولات، پست‌های شبکه‌های اجتماعی و حتی ایمیل‌ها کاربرد دارد.
متن پرامپت:
مثل یک ویراستار انسانی و باتجربه عمل کن. متن زیر را طوری بازنویسی کن که به نوشته یک انسان حرفه‌ای شباهت داشته باشد، نه متنی که به‌صورت ماشینی تولید شده است.
عبارت‌های مصنوعی، جمله‌بندی‌های خشک، مقدمه‌های کلیشه‌ای، ارتباط‌های بیش از حد قابل پیش‌بینی میان پاراگراف‌ها و زبان بیش از حد رسمی را حذف کن.
معنای اصلی متن را تغییر نده، اما آن را طبیعی‌تر، روان‌تر و خواندنی‌تر کن.
از عبارت‌هایی مانند «در دنیای پرشتاب امروز»، «به کاوش در این موضوع بپردازیم»، «افق‌های تازه‌ای را بگشاییم» و «شایان ذکر است» استفاده نکن.
متن باید ساده، دقیق و خوش‌خوان باشد و در عین حال، لحن طبیعی یک نویسنده باتجربه را حفظ کند.
متن برای بازنویسی:
[متن خود را اینجا وارد کنید]
چه زمانی از این پرامپت استفاده کنیم؟
وقتی پیش‌نویس شما بیش از حد رسمی، خشک یا ماشینی به نظر می‌رسد، این پرامپت نقطه شروع مناسبی است. البته انتظار نداشته باشید که با یک بار بازنویسی، هر متنی به یک شاهکار ادبی تبدیل شود. گاهی لازم است مثال‌های واقعی، تجربه‌های شخصی و دیدگاه خودتان را هم به متن اضافه کنید تا نوشته هویت مستقلی پیدا کند.
۲. پرامپت جریان طبیعی فکر؛ برای ایجاد ریتم در نوشته
یکی از مشکلات رایج متن‌های هوش مصنوعی این است که همه جمله‌ها تقریباً وزن یکسانی دارند. هر پاراگراف با نظم مشابهی پیش می‌رود و هر ایده با توضیحی کامل و مرتب دنبال می‌شود.
نتیجه ممکن است از نظر منطقی درست باشد، اما خواندن آن حس گفت‌وگو با یک انسان را ایجاد نمی‌کند. نوشته بیش از حد هموار است؛ انگار هیچ مکث، تأمل یا تغییر ریتمی در آن وجود ندارد.
این پرامپت به شما کمک می‌کند تنوع بیشتری به جمله‌ها بدهید و متن را به شیوه طبیعی‌تری پیش ببرید.
متن پرامپت:
متن زیر را طوری بازنویسی کن که شبیه فکر کردن و توضیح دادن یک انسان واقعی باشد، نه ماشینی که جمله‌های بی‌نقص را پشت سر هم می‌چیند.
از مکث‌های طبیعی استفاده کن. جمله‌های کوتاه و تأثیرگذار را با جمله‌های بلندتر و تأمل‌برانگیز ترکیب کن.
متن باید روشن و قابل فهم باقی بماند، اما لازم نیست همه جمله‌ها از نظر طول، ساختار و آهنگ کاملاً یکسان باشند.
از تقارن بیش از حد میان پاراگراف‌ها، تکرار الگوهای جمله‌سازی و ساختارهای قابل پیش‌بینی دوری کن.
نوشته باید صادقانه، طبیعی و برای خواندن روی تلفن همراه مناسب باشد.
از شلختگی، غلط‌های دستوری و پیچیده کردن بی‌دلیل متن پرهیز کن. هدف، ایجاد جریان طبیعی در نوشته است، نه پایین آوردن کیفیت آن.
متن برای بازنویسی:
[متن خود را اینجا وارد کنید]
چه زمانی از این پرامپت استفاده کنیم؟
وقتی متن درست و منظم است، اما هنگام خواندن احساس می‌کنید همه چیز بیش از حد حساب‌شده پیش می‌رود، از این پرامپت استفاده کنید.
گاهی یک جمله کوتاه در میان چند جمله بلند، یا یک پاراگراف تأمل‌برانگیز پس از توضیحی مستقیم، می‌تواند نوشته را بسیار طبیعی‌تر کند. منظور بی‌نظمی نیست؛ مسئله این است که متن نباید شبیه خروجی یک قالب تکراری به نظر برسد.
۳. پرامپت حذف الگوهای رایج هوش مصنوعی
بعضی متن‌ها را می‌توان از روی ساختارشان تشخیص داد. مقدمه‌ای کلی و طولانی، چند پاراگراف با طول مشابه، عبارت‌هایی مانند «علاوه بر این» و «در نهایت» و جمع‌بندی‌ای که تقریباً تمام مطالب قبلی را تکرار می‌کند.
مشکل این نیست که استفاده از چنین عبارت‌هایی همیشه اشتباه است. مسئله زمانی ایجاد می‌شود که این الگوها در تمام متن‌ها تکرار شوند و نوشته‌ها، فارغ از موضوعشان، شبیه یکدیگر به نظر برسند.
این پرامپت برای شکستن همین الگوها طراحی شده است.
متن پرامپت:
متن زیر را بازنویسی کن و الگوهای تکراری و قابل پیش‌بینی در نوشته‌های تولیدشده با هوش مصنوعی را از بین ببر.
عبارت‌های کلیشه‌ای مانند «علاوه بر این»، «از سوی دیگر»، «شایان ذکر است»، «در پایان» و «در نتیجه» را فقط در جایی نگه دار که واقعاً برای ارتباط منطقی جمله‌ها ضروری هستند.
از توضیح دادن بدیهیات خودداری کن. لازم نیست هر ایده را چند بار با عبارت‌های متفاوت تکرار کنی.
پاراگراف‌ها نباید از نظر طول و ساختار بیش از حد شبیه یکدیگر باشند.
متن را طوری بنویس که گویی نویسنده‌ای آگاه در حال توضیح دادن موضوع برای فرد دیگری است.
شفافیت، دقت و ارزش اطلاعاتی متن را حفظ کن، اما از ساختارهای مکانیکی و جمله‌بندی‌های تکراری فاصله بگیر.
متن برای بازنویسی:
[متن خود را اینجا وارد کنید]
چه زمانی از این پرامپت استفاده کنیم؟
این پرامپت برای زمانی مناسب است که متن شما با وجود داشتن اطلاعات درست، بیش از حد قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسد.
به‌خصوص هنگام تولید مقاله‌های طولانی، ممکن است هوش مصنوعی ناخودآگاه از یک الگوی ثابت برای مقدمه، بدنه و نتیجه‌گیری استفاده کند. این پرامپت کمک می‌کند متن از آن قالب تکراری فاصله بگیرد، بدون اینکه انسجام و نظم منطقی خود را از دست بدهد.
۴. پرامپت حذف کلمات اضافی و عبارت‌های توخالی
بعضی نوشته‌ها در نگاه اول بسیار حرفه‌ای به نظر می‌رسند. واژه‌های بزرگ، جمله‌های مرتب و لحنی مطمئن دارند. اما وقتی با دقت بیشتری آن‌ها را می‌خوانید، متوجه می‌شوید که بخش زیادی از متن اطلاعات تازه‌ای به شما نمی‌دهد.
عبارت‌هایی مانند «تحولی شگرف»، «فرصتی بی‌نظیر»، «نقشی حیاتی» و «راهکاری جامع» اگر بدون دلیل مشخص به کار بروند، بیشتر از آنکه به متن عمق بدهند، آن را سنگین می‌کنند.
در چنین شرایطی، بهترین کار ساده‌تر کردن زبان و حذف عبارت‌هایی است که فقط ظاهر متن را تغییر می‌دهند.
متن پرامپت:
متن زیر را بازنویسی کن و تمام کلمات اضافی، عبارت‌های اغراق‌آمیز و جمله‌هایی را که اطلاعات مفیدی منتقل نمی‌کنند، حذف کن.
از عبارت‌هایی مانند «بسیار حیاتی»، «تحولی شگرف»، «راهکاری جامع»، «دنیای دیجیتال امروز»، «قدرت بخشیدن»، «بهره‌گیری حداکثری» و «گشودن افق‌های تازه» استفاده نکن، مگر اینکه در بافت متن معنای دقیق و ضروری داشته باشند.
به‌جای واژه‌های پیچیده و پرطمطراق، از زبان ساده، روشن و مستقیم استفاده کن.
تا جایی که به معنای متن آسیب نمی‌رسد، جمله‌ها را کوتاه‌تر کن.
هر جمله باید اطلاعاتی منتقل کند، نکته‌ای را روشن کند یا به درک بهتر موضوع کمک کند.
از زبان تبلیغاتی، لحن شرکتی و عمیق‌نمایی پرهیز کن.
متن برای بازنویسی:
[متن خود را اینجا وارد کنید]
چه زمانی از این پرامپت استفاده کنیم؟
وقتی احساس می‌کنید متن پر از کلمات زیباست، اما حرف چندانی برای گفتن ندارد، از این پرامپت کمک بگیرید.
نوشته خوب لزوماً نوشته‌ای نیست که واژه‌های پیچیده‌تری داشته باشد. گاهی حذف یک جمله اضافی یا جایگزین کردن یک عبارت مبهم با توضیحی ساده، تأثیر بیشتری از افزودن چند پاراگراف تازه دارد.
۵. پرامپت بازنویسی با تمرکز بر تجربه خواننده
در نهایت، هدف از نوشتن فقط انتقال اطلاعات نیست. خواننده باید بتواند با متن ارتباط برقرار کند، مسئله خودش را در آن ببیند و احساس کند نوشته برای پاسخ دادن به یک نیاز واقعی شکل گرفته است.
متن‌های هوش مصنوعی گاهی بیش از حد آموزشی هستند. همه چیز را توضیح می‌دهند، دستورالعمل ارائه می‌کنند و نکته‌ها را پشت سر هم ردیف می‌کنند؛ حتی زمانی که موضوع به لحنی صمیمی‌تر و انسانی‌تر نیاز دارد.
این پرامپت کمک می‌کند به‌جای تمرکز صرف بر انتقال اطلاعات، تجربه خواننده را هم در نظر بگیرید.
متن پرامپت:
متن زیر را با تمرکز بر تجربه واقعی خواننده بازنویسی کن.
به این فکر کن که یک انسان هنگام خواندن این متن چه احساسی خواهد داشت و آیا می‌تواند با ایده‌ها و مثال‌های آن ارتباط برقرار کند یا نه.
لحن نوشته باید شبیه توصیه صادقانه فردی باشد که موضوع را می‌شناسد و تجربه یا درک عمیقی از آن دارد؛ نه شبیه دستورالعملی که یک ماشین تولید کرده است.
از زبان ساده، طبیعی و قابل فهم استفاده کن.
لحن خشک، ماشینی، بیش از حد آموزشی و تصنعی را حذف کن.
نوشته باید مفید، آرام، روشن و متناسب با نیاز مخاطب باشد.
از احساسات ساختگی، ادعاهای بی‌پشتوانه و تجربه‌های شخصی خیالی استفاده نکن. اگر متن به مثال یا تجربه واقعی نیاز دارد، مشخص کن که چه چیزی باید به آن اضافه شود.
معنای اصلی متن را حفظ کن و آن را طوری بنویس که خواننده احساس کند با یک نویسنده واقعی روبه‌رو است.
متن برای بازنویسی:
[متن خود را اینجا وارد کنید]
چه زمانی از این پرامپت استفاده کنیم؟
این پرامپت برای آخرین مرحله ویرایش مناسب است؛ زمانی که ساختار متن را اصلاح کرده‌اید، عبارت‌های اضافی را کنار گذاشته‌اید و می‌خواهید مطمئن شوید نوشته برای مخاطب قابل ارتباط است.
پس از بازنویسی، یک بار متن را از ابتدا بخوانید و از خودتان بپرسید: آیا احساس می‌کنم کسی در حال صحبت کردن با من است یا فقط دارم توضیحات یک نرم‌افزار را می‌خوانم؟
پاسخ به همین سؤال می‌تواند بسیاری از ضعف‌های باقی‌مانده متن را آشکار کند.
پرامپت ویژه؛ ترکیب تمام روش‌ها برای انسانی‌تر کردن متن
اگر نمی‌خواهید هر بار چند پرامپت جداگانه را امتحان کنید، می‌توانید از یک دستور جامع استفاده کنید. این پرامپت تلاش می‌کند لحن، ساختار و ریتم نوشته را به‌صورت هم‌زمان اصلاح کند.
متن پرامپت جامع:
متن زیر را به شکلی بازنویسی کن که طبیعی، روان و شبیه نوشته یک انسان آگاه و باتجربه باشد.
متن را به یک مقاله رسمی و خشک یا خلاصه‌ای ماشینی تبدیل نکن. لحن آن باید متناسب با موضوع و مخاطب باشد و در صورت نیاز، حال‌وهوایی صمیمی، تأمل‌برانگیز و دارای دیدگاه مشخص داشته باشد.
معنای اصلی و اطلاعات مهم متن را حفظ کن، اما در صورت نیاز ترتیب مطالب، ساختار جمله‌ها و ریتم پاراگراف‌ها را تغییر بده.
از جمله‌های کوتاه و بلند در کنار یکدیگر استفاده کن. اجازه بده متن ریتم طبیعی داشته باشد و همه پاراگراف‌ها از یک الگوی ثابت پیروی نکنند.
عبارت‌های کلیشه‌ای، مقدمه‌های طولانی و عمومی، جمع‌بندی‌های تکراری، توضیحات بدیهی و واژه‌های پرطمطراق را حذف کن.
از عبارت‌هایی مانند «در دنیای پرشتاب امروز»، «شایان ذکر است»، «علاوه بر این»، «در پایان» و «از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است» فقط زمانی استفاده کن که واقعاً ضروری باشند.
زبان متن باید ساده اما دقیق باشد. هر جمله باید اطلاعاتی منتقل کند، نکته‌ای را روشن کند یا به درک بهتر موضوع کمک کند.
از تجربه‌های شخصی ساختگی، نقل‌قول‌های جعلی، ادعاهای تأییدنشده و اشتباهات عمدی برای شبیه‌سازی نوشته انسانی استفاده نکن.
هدف این نیست که متن را صرفاً از نظر ظاهری انسانی جلوه بدهی؛ هدف، ساختن نوشته‌ای باکیفیت، خواندنی، روشن و متناسب با مخاطب است.
متن برای بازنویسی:
[متن خود را اینجا وارد کنید]
چگونه از این پرامپت‌ها بهترین نتیجه را بگیریم؟
استفاده از یک پرامپت مناسب می‌تواند کیفیت متن را بهتر کند، اما معمولاً بهترین نتیجه با یک مرحله بازنویسی به دست نمی‌آید. به‌خصوص اگر با مقاله‌های طولانی، محتوای تخصصی یا نوشته‌هایی سروکار دارید که قرار است با نام خودتان منتشر شوند.
می‌توانید از این ترتیب استفاده کنید:
مرحله اول: بازنویسی اولیه
ابتدا پرامپت جامع را اجرا کنید تا لحن متن طبیعی‌تر شود و ساختار خشک آن تغییر کند.
مرحله دوم: حذف الگوهای تکراری
سپس از پرامپت سوم استفاده کنید تا عبارت‌های کلیشه‌ای، جمله‌بندی‌های تکراری و ساختارهای قابل پیش‌بینی را اصلاح کنید.
مرحله سوم: ساده‌سازی متن
در مرحله آخر، پرامپت چهارم را اجرا کنید تا کلمات اضافی و عبارت‌هایی که ارزش اطلاعاتی ندارند، حذف شوند.
در پایان، متن را شخصاً بررسی کنید. اطلاعات راستی‌آزمایی‌نشده، آمارها، مثال‌ها و ادعاهای مهم باید بررسی شوند. همچنین، اگر مقاله به تجربه، تحلیل یا دیدگاه شخصی شما نیاز دارد، آن بخش را خودتان اضافه کنید.
این فرایند لزوماً زمان زیادی نمی‌گیرد، اما می‌تواند تفاوت محسوسی در کیفیت نوشته ایجاد کند.
آیا این پرامپت‌ها متن هوش مصنوعی را کاملاً انسانی می‌کنند؟
خیر. هیچ پرامپتی نمی‌تواند تضمین کند که یک متن کاملاً شبیه نوشته انسان شود یا همه ابزارهای تشخیص محتوای هوش مصنوعی آن را انسانی تشخیص دهند. این ابزارها نیز خطا دارند و صرفاً با تغییر سبک نوشتن نمی‌توان درباره نتیجه آن‌ها مطمئن بود.
نکته مهم‌تر این است که انسانی بودن یک نوشته فقط به جمله‌های کوتاه، لحن صمیمی یا حذف عبارت‌های کلیشه‌ای محدود نمی‌شود. یک متن زمانی واقعاً ارزشمند می‌شود که حرف مشخصی برای گفتن داشته باشد، اطلاعات درستی ارائه کند و زاویه دیدی داشته باشد که خواننده بتواند آن را دنبال کند.
هوش مصنوعی می‌تواند در بازنویسی، ویرایش و بهبود ساختار کمک کند؛ اما انتخاب موضوع، تشخیص اهمیت جزئیات، بررسی صحت اطلاعات و افزودن تجربه و دیدگاه شخصی همچنان نقش مهمی در کیفیت نهایی مقاله دارند.
در نهایت، هدف نباید پنهان کردن نقش هوش مصنوعی باشد. هدف این است که از آن برای بهتر نوشتن استفاده کنیم، نه اینکه اجازه بدهیم همه نوشته‌هایمان شبیه یکدیگر شوند.